Vogel
Smaragdarassari
Smaragdarassari
Aulacorhynchus prasinus
Log in om deze soort toe te voegenDe Smaragdarassari (synoniem: Emerald toucanet) behoort tot het geslacht Aulacorhynchus binnen de familie van Toekans (Ramphastidae).
Deze vogelsoort komt voor in vochtige bergbossen van Midden-Amerika, van Mexico tot Venezuela, op hoogtes tussen 915 en 3050 meter. Ze leven hoofdzakelijk van vruchten, aangevuld met insecten en kleine dieren. Ze vertonen vocale complexiteit en leven meestal in paren of kleine groepen, waarbij ze graag in boomholtes broeden.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Spechtachtigen (Piciformes)
- Bird Family
- Toekans (Ramphastidae)
- Bird Genus
- Aulacorhynchus
Ringmaat
Man 7.0 mm Vrouw 7.0 mmWelzijnsadviezen
Toekans
Toekans zijn opvallende, boomlevende vogels uit de tropische bossen van Midden- en Zuid-Amerika. Ze leven voornamelijk van fruit, aangevuld met insecten, en brengen het grootste deel van hun tijd door in de boomkruinen. In de avicultuur vragen Toekans om hoge, ruim ingerichte verblijven, een warm en stabiel klimaat en een zorgvuldig samengesteld, ijzerarm dieet. De volgende welzijnsadviezen zijn gebaseerd op beschikbare literatuur en wetenschappelijk onderzoek. Deze adviezen zijn niet door ons opgesteld, maar worden in de vakliteratuur genoemd als onderbouwing voor goede welzijnspraktijken. Ze dienen als externe referentie en aanvulling op praktijkervaring.
- Huisvesting: hoog buitenverblijf met takken en beplanting (30–40 m² per koppel); volièrematen met hoogte ≥ 3–4 m; binnenverblijf ± 3 m² per vogel, warm en tochtvrij.
- Klimaat: tropisch/subtropisch; temperatuur 20–30 °C; bij < 15 °C verwarmd binnenhok; luchtvochtigheid 60–80%; bescherming tegen kou en regen.
- Sociaal: sociaal; te houden per koppel of kleine groep; territoriaal rond nest tijdens broedperiode; rustige omgeving aanbevolen.
- Voeding: fruitrijk, ijzerarm dieet; speciaal toekanvoer; aanvullen met insecten; dagelijkse verversing van fruit en water noodzakelijk.
- Overig: nestkast of holte op hoogte; dagelijkse hygiëne essentieel; regelmatige gezondheidscontrole; rustige ligging bevordert welzijn en broedsucces.
Man:
De man heeft een overwegend groene verenkleed met een lichte glans. De kop is iets donkerder groen dan de rest van het lichaam. De keel en borst zijn vaak lichter van kleur, met een subtiele gele tint. De vleugels hebben een blauwachtige schijn, vooral zichtbaar in direct zonlicht. De snavel is opvallend met een zwarte basis en een gele punt. De oogring is dun en lichtgekleurd, wat contrasteert met de donkere iris. De poten zijn grijsachtig met een gladde textuur.
Vrouw:
De vrouw lijkt sterk op de man, maar heeft een iets doffere groene kleur. De kop en nek zijn minder glanzend, met een meer matte uitstraling. De borst en buik zijn gelijkmatig groen zonder de gele tint van de man. De snavel is vergelijkbaar, maar iets korter en minder felgekleurd. De oogring is minder uitgesproken, wat de ogen minder opvallend maakt. De vleugels hebben minder blauwe schijn, vooral bij bewolkt weer. De poten zijn vergelijkbaar in kleur en textuur met die van de man.
Juveniel:
Juvenielen hebben een doffer en egaler groen verenkleed zonder de glans van volwassen vogels. De kop en nek zijn uniform groen, zonder duidelijke kleurverschillen. De borst en buik zijn iets lichter, maar zonder de gele tint van volwassen mannen. De snavel is korter en minder contrastrijk, vaak met een bruine basis. De oogring is nauwelijks zichtbaar, wat de ogen een zachtere uitstraling geeft. De poten zijn bleker en hebben een ruwe textuur. De vleugels missen de blauwe schijn van volwassen vogels.
Kuiken:
Kuikens zijn bedekt met een dunne laag donzige, grijsgroene veren. De snavel is kort en lichtgekleurd.