Soemmerring koperfazant

Syrmaticus soemmerringii soemmerringii

Log in om deze soort toe te voegen

De Soemmerring koperfazant behoort tot het geslacht Syrmaticus binnen de familie van Hoenderachtigen (Phasianidae).

Deze fazant komt alleen voor in Japan en leeft in bergachtig en bebost gebied met dicht struikgewas. Hij is schuw en voedt zich voornamelijk op de bodem, waar hij insecten, zaden en plantendelen zoekt. Het vrouwtje beschermt haar jongen actief en kan dreiggedrag vertonen om ze te beschermen.

Soemmerring koperfazant
Copper Pheasant (soemmerringii)
Sömmerringfasan
Faisan scintillant (soemmerringii)

Taxonomische indeling

Bird Order
Hoenderachtigen (Galliformes)
Bird Family
Fazantachtigen (Phasianidae)
Bird Genus
Syrmaticus

Ringmaat

Man 12.0 mm Vrouw 12.0 mm

Welzijnsadviezen

Fazanten

Hoenderachtigen omvatten een brede groep vogels zoals fazanten, pauwen, hokko’s en ruigpoothoenders. Deze vogels worden in de avicultuur gehouden vanwege hun sierwaarde en gedragsrijkdom. Ze vragen om ruime, veilige en goed ingerichte verblijven met aandacht voor beschutting en afzondering, sociaal gedrag en een natuurlijke bodembedekking. De volgende hoofdpunten worden door Aviornis als welzijnsadviezen aanbevolen.

  • Huisvesting: ruime volière (4–18 m² per paar, minimaal 1,80m hoog) voorzien van struiken / bomen / lage vegetatie en/of andere elementen om zich achter terug te trekken.
  • Klimaat: de meeste soorten zijn winterhard, maar moeten beschikken over een droge en tochtvrije omgeving. Niet winterharde soorten moeten beschikken over een vorstvrij binnenverblijf.
  • Sociaal: houden volgens soort specifieke structuur.
  • Voeding: Fazantenvoer of volledig pluimveevoer, aangevuld met zaden, granen, groenvoer, fruit/bessen en insecten; altijd vers drinkwater en grit.
  • Overig: een droge, goed doorlatende bodem; geschikte bodembedekking; visuele afscheiding tussen koppels; overbezetting vermijden om stress en verenpluk te voorkomen.
Huisvestingsrichtlijnen Fazanten

Man:
Het mannetje is een grote, slanke fazant van circa 90-100 cm lengte, waarvan de helft gevormd wordt door de lange, sierlijke staart. De kop en nek zijn glanzend zwart met een paarsblauwe zweem. Rond het oog bevindt zich een opvallende kale, felrode huidzone. De rug en bovenvleugeldekveren zijn kastanjebruin met donkere schubtekening. De borst en buik zijn zwart met een groene of purperen metallic glans, terwijl de flanken kastanjebruin zijn met brede witte en zwarte strepen. De staartpennen zijn zeer lang, grijswit met contrasterende brede zwarte dwarsbanden, een kenmerkend veldteken. De snavel is hoornkleurig grijs, de poten zijn leigrijs tot vleeskleurig met sporen, en de iris is donkerbruin.

Vrouw:
Het vrouwtje is aanzienlijk kleiner (ca. 55-60 cm) en onopvallend gekleurd. Haar verenkleed is warmbruin met fijne lichte schubtekening en donkere bandering, ideaal voor camouflage in dichte begroeiing. De borst en buik zijn beige tot lichtbruin met donkere stippen. De staart is korter, bruin met fijne bandering. De rode ooghuid is aanwezig, maar veel kleiner en valer dan bij het mannetje. De snavel is grijsbruin, de poten vleeskleurig en de iris bruin.

Juveniel:
Juvenielen lijken sterk op het vrouwtje, met een overwegend bruin verenkleed en subtiele lichte en donkere vlekjes. De borst en buik zijn vuilwit tot beige met kleine stippen, de staart kort en eenvoudig gebandeerd. De snavel is donkergrijs, de poten vleeskleurig, en de iris zeer donker. Bij jonge hanen verschijnen tijdens de eerste rui de verlengde zwart-wit gebandeerde staartpennen en de glanzend donkere borst.

Kuiken:
De kuikens zijn bedekt met zacht, geelbruin dons voorzien van brede donkere lengtestrepen over rug en kop, wat uitstekende camouflage biedt in bosrijke leefgebieden. De onderzijde is bleekgeel tot crème. De snavel is klein en donkergrijs, de poten vleeskleurig en de iris zwartbruin. Het geslachtsverschil wordt pas zichtbaar na de eerste rui.