Vogel
Swierstra's frankolijn
Swierstra's frankolijn
Pternistis swierstrai
Log in om deze soort toe te voegenDe Swierstra's frankolijn behoort tot het geslacht Pternistis binnen de familie van Hoenderachtigen (Phasianidae).
Deze vogelsoort is endemisch in Angola en leeft in de Afromontane bossen en rotsige gebieden. De vogel is 33 cm lang en herkenbaar aan zijn rode snavel en poten. Het heeft een beperkt verspreidingsgebied en is sterk bedreigd door habitatverlies en jacht. De IUCN classificeert de vogel als gevaarlijk (endangered of kwetsbaar), afhankelijk van de bron.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Hoenderachtigen (Galliformes)
- Bird Family
- Fazantachtigen (Phasianidae)
- Bird Genus
- Pternistis
Ringmaat
Welzijnsadviezen
Hoenderachtigen
Hoenderachtigen omvatten een brede groep vogels zoals fazanten, pauwen, korhoenders, kwartels en patrijzen. Deze vogels worden in de avicultuur gehouden vanwege hun sierwaarde en gedragsrijkdom. Voor het welzijn van hoenderachtigen is een passende leefomgeving wenselijk. Hieronder staan de belangrijkste aandachtspunten die kunnen bijdragen aan een goede verzorging en huisvesting. Het gaat daarbij vooral om aandacht voor ruimte, voeding en sociaal gedrag. De volgende welzijnsadviezen worden door ons aanbevolen en zijn samengesteld op basis van meerdere betrouwbare bronnen. Daarbij hanteert Aviornis eigen welzijnsadviezen, die zijn opgesteld door een Aviornis deskundigenpanel en gebaseerd zijn op specialistische kennis en praktijkervaring binnen de vereniging.
- Huisvesting: ruime volière (15–25 m² per koppel, 2–2,5 m hoog) met gras, struiken of lage vegetatie; zitstokken of takken voorzien; droog, tochtvrij binnenverblijf bij kou of regen.
- Klimaat: de meeste soorten winterhard; bescherming tegen regen, wind en vorst; tropische soorten vorstvrij bij >10 °C; schaduw nodig in de zomer.
- Sociaal: houden volgens soortspecifieke structuur – kwartels/patrijzen in paren of groepen, fazanten in harems, pauwen in groepen met afstand tussen hanen; tijdens broedperiode apart huisvesten.
- Voeding: volledig pluimvee- of fazantenvoer, aangevuld met zaden, granen, groenvoer, fruit en insecten; tijdens kweek extra dierlijk eiwit; altijd vers water en grit.
- Overig: droge, goed gedraineerde bodem; visuele afscheiding tussen hanen; overbezetting vermijden om stress en verenpluk te voorkomen.
Man:
Het mannetje is een middelgrote frankolijn van circa 34�36 cm lengte. De kop is grijs met een duidelijke lichte wenkbrauwstreep en een zwarte oogstreep. De keel is wit, omlijst door een brede zwarte halsband die contrasterend overgaat in de borst. De borst en flanken zijn sterk geschubd, met afwisselend grijze, zwarte en witte patronen. De buik is vuilwit tot beige. De rug en vleugels zijn donkerbruin met kastanjebruine en zandkleurige nuances, en de staart is kort, afgerond en bruin met lichte dwarsbandjes. De snavel is oranjerood, stevig gebouwd, de poten zijn rood en voorzien van een spoor, en de iris is donkerbruin.
Vrouw:
Het vrouwtje is iets kleiner en doffer van kleur. De keelband is smaller of minder scherp afgetekend, en de borst en flanken zijn fijner en valer geschubd. De rug is egaler bruin. De snavel en poten zijn gelijk aan die van het mannetje, maar de poten missen meestal sporen. De iris is bruin.
Juveniel:
Juvenielen zijn matter en meer uniform bruin. De keel is vuilwit zonder duidelijke zwarte omlijsting, en de borst en buik zijn lichtbruin tot beige met vage stipjes. Rug en vleugels zijn zandbruin met subtiele lichte veerranden. De snavel is donkergrijs, de poten vleeskleurig tot bleek oranje, en de iris zeer donker. Bij de eerste rui ontwikkelen zich de oranjerode poten en de contrasterende borsttekening.
Kuiken:
De kuikens zijn bedekt met zacht geelbruin dons voorzien van donkere lengtestrepen over rug en kop, wat uitstekende camouflage biedt in bosrijke gebieden. De onderzijde is bleekgeel tot cr�me. De snavel is klein en donkergrijs, de poten vleeskleurig en de iris zwartbruin. Het volwassen kleur- en patroonverschil wordt pas zichtbaar na de eerste rui.