Verreaux toerako

Tauraco macrorhynchus verreauxii

Log in om deze soort toe te voegen

De Verreaux toerako behoort tot het geslacht Tauraco uit de familie van Toerako's (Musophagidae).

Deze kleurrijke vogel komt voor in de tropische bossen van West- en Centraal-Afrika, waaronder landen als Nigeria, Congo en Angola. Hij leeft voornamelijk in dicht beboste gebieden waar hij zich voedt met vruchten. Sociaal en vaak luidruchtig, beweegt hij behendig tussen de takken en speelt een rol in het verspreiden van zaden.

Verreaux toerako
Yellow-billed Turaco (verreauxii)
Touraco � gros bec (verreauxii)

Taxonomische indeling

Bird Order
Toerako's (Musophagiformes)
Bird Family
Toerako's (Musophagidae)
Bird Genus
Tauraco

Ringmaat

Voor deze vogel is geen pootringmaat bekend, omdat de soort niet in de ringenlijst voorkomt. Dit kan komen doordat de vogel weinig of niet in de avicultuur wordt gehouden, of doordat er nog geen ervaring is met het ringen van deze soort.
Man 0.0 mm Vrouw 0.0 mm

Welzijnsadviezen

Toerako's

Toerako’s zijn middelgrote, bos- / savanevogels afkomstig uit Afrika. Ze brengen veel tijd door in bomen en struiken en vragen in de avicultuur om ruime, groene volières met vlieg- en klimmogelijkheden en beschutting. Hieronder staan de belangrijkste aandachtspunten die kunnen bijdragen aan een goede verzorging en huisvesting. Het gaat daarbij vooral om aandacht voor ruimte, voeding en sociaal gedrag

  • Huisvesting: ruime volière (5–10 m² per paar, minimaal 1,80m hoog) met vlieg- en springmogelijkheden, beplanting en takken; droog, tochtvrij binnenverblijf.
  • Klimaat: van nature tropische omstandigheden (maar ook met lage nachttemperaturen; temperatuur bij voorkeur boven 0 °C, in winter een vorstvrij of licht verwarmd binnenverblijf.
  • Sociaal: uitsluitend houden in paren.
  • Voeding: (ijzerarm) zachtvoer voor vruchtenetende vogels; vers fruit, bessen, bladgroen en minimalehoeveelheid insecten; altijd vers drink- en badwater.
  • Overig: rustige omgeving met veel verrijking, natuurlijke begroeiing en variatie in zitmogelijkheden.

Verder lezen? Word lid van Aviornis

Purperkuiftoerako

Wetgeving(en)

EU verordening bijlage B (CITES appendix II)

EU verordening bijlage B (CITES appendix II)

Als een vogelsoort wereldwijd wordt beschouwd als een (bijna) bedreigde soort in het oorspronkelijke leefgebied, staat deze op Bijlage B van de Europese Verordening (CITES appendix II). 

Binnen de avicultuur (in volière-milieu) mag deze soort alleen worden gehouden, gefokt of verhandeld als de legale herkomst kan worden aangetoond. Er gelden een aantal belangrijke regels waar de houder en kweker zich aan dienen te houden. 

Wilt u verder lezen over deze voorwaarden? Log dan in op onze website. 
Bent u nog geen lid, word lid van Aviornis, zodat u hier alles kunt lezen. 

Man:
Het mannetje is een forse loerie van circa 40�43 cm lengte. Het verenkleed is overwegend smaragdgroen, met een blauwgroene glans over rug en vleugels. De borst en buik zijn lichter geelgroen, terwijl de onderstaartdekveren kastanjebruin tot roodachtig zijn. De vleugels dragen karmozijnrode slagpennen die in vlucht fel contrasteren. De kop draagt een korte, groene kuif. Opvallend is de forse, robuuste snavel die helder rood gekleurd is en duidelijk groter en dikker dan bij de meeste andere loeries. De ogen zijn fel rood, omgeven door een brede, kale rode oogring. De staart is lang, trapvormig, donkergroen met een blauwe glans. De poten zijn donkergrijs tot zwart.

Vrouw:
Het vrouwtje lijkt sterk op het mannetje, maar is gemiddeld iets kleiner. De snavel is doorgaans iets slanker, maar blijft robuuster dan bij andere Tauraco-soorten. De kuif is soms korter, maar oogring en snavel zijn even rood.

Juveniel:
Juvenielen zijn matter van kleur, olijfgroen in plaats van smaragdgroen. De kuif is korter en minder uitgesproken. De snavel is kleiner, grijsgroen en nog niet rood, maar duidelijk al steviger in verhouding. De oogring is bleker, soms roze. De iris is bruin in plaats van rood.

Kuiken:
Kuikens zijn bedekt met donkerbruin dons. Zoals bij andere loeries hebben ze kleine haakvormige structuren aan vleugels en poten, waarmee ze zich door dichte vegetatie kunnen bewegen. De snavel is klein en donkergrijs, de poten vleeskleurig en de ogen zijn aanvankelijk gesloten, later donkerbruin. Het smaragdgroene verenkleed en de robuuste rode snavel ontwikkelen zich pas tijdens de eerste jeugdrui.