Vogel
Violette trogon
Violette trogon
Trogon violaceus
Log in om deze soort toe te voegenDe Violette trogon behoort tot het geslacht Trogon binnen de familie van Trogons (Trogonidae).
Deze kleurrijke bosvogel komt voor in het noordoosten van Zuid-Amerika, van oostelijk Venezuela en de Guyana�s tot aangrenzend Noord-Brazili� en Trinidad. Hij leeft voornamelijk in vochtige regenwouden, maar ook in meer open gebieden, langs bosranden en in savannes. Deze vogel is standvastig en zoekt zijn voedsel, zoals fruit en kleine dieren, vaak rustig tussen het gebladerte. Opvallend gedrag is het zogenaamde �mierenbaden�, waarbij hij zich in mierennesten wrijft om parasieten te bestrijden.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Trogons (Trogoniformes)
- Bird Family
- Trogons (Trogonidae)
- Bird Genus
- Trogon
Ringmaat
Welzijnsadviezen
Trogons
Trogons zijn kleurrijke, boomlevende vogels uit tropische en subtropische bossen. Ze leven meestal solitair of in paren en brengen veel tijd zittend door in de boomkruinen, waar zij insecten en fruit verzamelen. In de avicultuur vragen Trogons om rustige, hoog ingerichte en dichtbeplante verblijven met een stabiel warm klimaat. De volgende welzijnsadviezen zijn gebaseerd op beschikbare literatuur en wetenschappelijk onderzoek. Deze adviezen zijn niet door ons opgesteld, maar worden in de vakliteratuur genoemd als onderbouwing voor goede welzijnspraktijken. Ze dienen als externe referentie en aanvulling op praktijkervaring.
- Huisvesting: hoog, dichtbeplant buitenverblijf (20–30 m² per koppel); volièrematen met hoogte ≥ 3 m; binnenverblijf ± 2–3 m² per vogel, warm en tochtvrij.
- Klimaat: tropisch/subtropisch; temperatuur 20–28 °C; bij < 15 °C verwarmd binnenhok; luchtvochtigheid 60–80%.
- Sociaal: solitair of per koppel; rustige soort; territoriaal rond nest tijdens broedperiode.
- Voeding: insecten en zacht fruit; universeelvoer als aanvulling; voer op verhoogde plekken aanbieden; altijd schoon water beschikbaar.
- Overig: nestkast of holte op hoogte; rustige ligging essentieel; dagelijkse hygiëne en goede ventilatie bevorderen welzijn en broedsucces.
Man:
De man heeft een glanzend groen verenkleed op de rug en vleugels. De kop en nek zijn diepblauw met een metaalachtige glans. De borst is helder geel, wat sterk contrasteert met de donkere bovenzijde. De buik is eveneens geel, maar iets lichter van tint. De vleugeldekveren zijn zwart met fijne witte streepjes. De staart is zwart met witte uiteinden, wat een opvallend patroon vormt. De snavel is kort en geel, met een lichte kromming aan het uiteinde. De poten zijn donkergrijs en hebben een gladde textuur. De iris is donkerbruin, omringd door een dunne, lichte oogring.
Vrouw:
De vrouw heeft een doffer groen verenkleed op de rug en vleugels. De kop en nek zijn minder glanzend en neigen naar een grijsgroene tint. De borst is lichtgeel, minder fel dan bij de man. De buik is eveneens lichtgeel, met een subtiele overgang naar de borst. De vleugeldekveren zijn donkergrijs met vage witte streepjes. De staart is donkergrijs met witte uiteinden, minder contrasterend dan bij de man. De snavel is kort en grijsgeel, met een lichte kromming. De poten zijn grijs en hebben een gladde textuur. De iris is donkerbruin, met een subtiele, lichte oogring.
Juveniel:
Juvenielen hebben een dofbruin verenkleed met een lichte groene glans op de rug. De kop en nek zijn bruin met een vage groene tint. De borst is bleekgeel, minder uitgesproken dan bij volwassen vogels. De buik is lichtgeel, met een zachte overgang naar de borst. De vleugeldekveren zijn bruin met onduidelijke witte streepjes. De staart is bruin met lichte uiteinden, zonder duidelijk patroon. De snavel is kort en grijs, met een lichte kromming. De poten zijn lichtgrijs en hebben een gladde textuur. De iris is donkerbruin, met een nauwelijks zichtbare oogring.
Kuiken:
Kuikens hebben een pluizig, bruin verenkleed zonder duidelijke patronen. De snavel is klein en lichtgrijs van kleur.