Vogel
Vleksnavelpepervreter
Vleksnavelpepervreter
Selenidera maculirostris
Log in om deze soort toe te voegenDe Vleksnavelpepervreter behoort tot het geslacht Selenidera binnen de familie van Toekans (Ramphastidae).
Deze vogelsoort komt voor in het Atlantisch Woud van zuidoostelijk Brazili� tot oostelijk Paraguay en noordoostelijk Argentini�. Hij leeft voornamelijk in bosrijke gebieden en voedt zich vooral met vruchten. De soort broedt in boomholtes en is bekend om zijn korte, ronde vleugels, waardoor hij niet sterk vliegt.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Spechtachtigen (Piciformes)
- Bird Family
- Toekans (Ramphastidae)
- Bird Genus
- Selenidera
Ringmaat
Welzijnsadviezen
Toekans
Toekans zijn opvallende, boomlevende vogels uit de tropische bossen van Midden- en Zuid-Amerika. Ze leven voornamelijk van fruit, aangevuld met insecten, en brengen het grootste deel van hun tijd door in de boomkruinen. In de avicultuur vragen Toekans om hoge, ruim ingerichte verblijven, een warm en stabiel klimaat en een zorgvuldig samengesteld, ijzerarm dieet. De volgende welzijnsadviezen zijn gebaseerd op beschikbare literatuur en wetenschappelijk onderzoek. Deze adviezen zijn niet door ons opgesteld, maar worden in de vakliteratuur genoemd als onderbouwing voor goede welzijnspraktijken. Ze dienen als externe referentie en aanvulling op praktijkervaring.
- Huisvesting: hoog buitenverblijf met takken en beplanting (30–40 m² per koppel); volièrematen met hoogte ≥ 3–4 m; binnenverblijf ± 3 m² per vogel, warm en tochtvrij.
- Klimaat: tropisch/subtropisch; temperatuur 20–30 °C; bij < 15 °C verwarmd binnenhok; luchtvochtigheid 60–80%; bescherming tegen kou en regen.
- Sociaal: sociaal; te houden per koppel of kleine groep; territoriaal rond nest tijdens broedperiode; rustige omgeving aanbevolen.
- Voeding: fruitrijk, ijzerarm dieet; speciaal toekanvoer; aanvullen met insecten; dagelijkse verversing van fruit en water noodzakelijk.
- Overig: nestkast of holte op hoogte; dagelijkse hygiëne essentieel; regelmatige gezondheidscontrole; rustige ligging bevordert welzijn en broedsucces.
Man:
De man heeft een glanzend zwart verenkleed op de kop en nek, met een opvallende gele borst. De buik is helder groen, wat contrasteert met de zwarte vleugels en rug. De vleugeldekveren zijn diepzwart met een subtiele blauwe glans. De snavel is groot en gekleurd met een mix van geel en oranje tinten. De iris is helder rood, omgeven door een dunne, donkere oogring. De poten zijn grijs met een lichte blauwachtige tint. De staart is kort en zwart, met een lichte groene schijn.
Vrouw:
De vrouw heeft een minder glanzend verenkleed dan de man, met een meer matte zwarte kop. De borst is lichtgeel, minder fel dan bij de man, en de buik is olijfgroen. De vleugels zijn donker met een subtiele groene glans, minder uitgesproken dan bij de man. De snavel is kleiner en heeft een meer uniforme gele kleur. De iris is donkerbruin, met een nauwelijks zichtbare oogring. De poten zijn grijs, zonder de blauwe tint die bij de man voorkomt. De staart is kort en zwart, met een matte afwerking.
Juveniel:
Juvenielen hebben een doffer verenkleed dan volwassenen, met een overwegend bruinachtige tint op de kop. De borst is bleekgeel, en de buik is vaalgroen, minder levendig dan bij volwassenen. De vleugels zijn donkerbruin met een lichte groene schijn, minder glanzend dan bij volwassen vogels. De snavel is kleiner en bleker, met een overwegend geelachtige kleur. De iris is grijsbruin, met een nauwelijks zichtbare oogring. De poten zijn lichtgrijs, zonder de volwassen blauwe tint. De staart is kort en bruinzwart, met een matte afwerking.
Kuiken:
Kuikens hebben een donzig, bruin verenkleed zonder duidelijke kleurcontrasten. De snavel is klein en bleekgeel.