Vogel
Witte specht
Witte specht
Melanerpes candidus
Log in om deze soort toe te voegenDe Witte specht behoort tot het geslacht Melanerpes binnen de familie van Spechten (Picidae).
Deze middelgrote specht komt voor in het zuidoosten van Zuid-Amerika, waar hij leeft in bosachtige graslanden en open gebieden met verspreide bomen. Hij heeft een opvallend zwart-wit verenkleed met een geel oogvlekje. De vogel voedt zich met insecten en fruit, is overdag actief en bouwt zijn nest in boomholtes.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Spechtachtigen (Piciformes)
- Bird Family
- Spechten (Picidae)
- Bird Genus
- Melanerpes
Ringmaat
Welzijnsadviezen
Spechten
Spechten zijn boombewonende insecteneters die een actief en territoriaal gedrag vertonen. In de avicultuur vragen ze om goed beplante volières met veel klimmogelijkheden, natuurlijke stammen en nestgelegenheid om hun natuurlijke gedrag uit te oefenen. De volgende welzijnsadviezen zijn gebaseerd op beschikbare literatuur en wetenschappelijk onderzoek. Deze adviezen zijn niet door ons opgesteld, maar worden in de vakliteratuur genoemd als onderbouwing voor goede welzijnspraktijken. Ze dienen als externe referentie en aanvulling op praktijkervaring.
- Huisvesting: ruime volière (10–15 m² per koppel, ≥ 2,5–3 m hoog) met meerdere boomstammen of dikke takken om in te kloppen en foerageren; zachte houtsoorten zoals wilg of populier geschikt; deels beschutte zones en droog, tochtvrij binnenverblijf bij kou of regen.
- Klimaat: bestand tegen gematigde kou; tropische soorten vorstvrij bij >15 °C; goed geventileerd en droog verblijf voorkomt schimmelvorming.
- Sociaal: leven in paren; territoriaal – niet in groepen houden; tijdens broedperiode gevoelig voor verstoring; rust noodzakelijk.
- Voeding: insectenvoer of zachtvoer voor insecteneters; aanvullen met levende insecten (meelwormen, krekels, moriowormen) en boomlarven; af en toe noten, bessen en fruit; in kweek extra dierlijk eiwit; altijd vers drink- en badwater.
- Overig: nestblokken of uitgeholde stammen (40–60 cm diep) noodzakelijk voor broedgedrag; regelmatig nieuwe takken aanbieden om klopgedrag te stimuleren; rustige, natuurlijke omgeving bevordert welzijn en broedsucces.
Man:
De man heeft een opvallend zwart-wit verenkleed met een glanzende zwarte kop en nek. De borst en buik zijn helder wit, wat een sterk contrast vormt met de donkere vleugels. De vleugels hebben een subtiele witte bandering die vooral zichtbaar is in vlucht. De rug is zwart met een lichte groene glans, afhankelijk van de lichtinval. De snavel is recht en zwart, met een lichte kromming aan de punt. De poten zijn grijs en hebben een robuuste structuur. De ogen zijn donkerbruin met een onopvallende oogring.
Vrouw:
De vrouw heeft een vergelijkbaar patroon als de man, maar met minder glans op de zwarte delen. De witte borst en buik zijn iets doffer, met een lichte grijze tint. De vleugels vertonen dezelfde bandering, maar de contrasten zijn minder uitgesproken. De rug heeft een matte afwerking zonder de groene glans. De snavel is iets korter en dikker dan die van de man. De poten zijn eveneens grijs, maar iets slanker van bouw. De ogen zijn donkerbruin, met een subtiele grijze oogring.
Juveniel:
Juvenielen hebben een overwegend grijs verenkleed met een vage bandering op de vleugels. De kop en nek zijn minder glanzend en hebben een bruine tint. De borst en buik zijn vuilwit met grijze vlekken, die naarmate ze ouder worden verdwijnen. De rug is donkergrijs met een matte afwerking. De snavel is korter en lichter van kleur, vaak met een geelachtige basis. De poten zijn lichtgrijs en minder robuust dan bij volwassenen. De ogen zijn donker met een onopvallende oogring.
Kuiken:
Kuikens zijn bedekt met een dunne laag grijs dons. De snavel is kort en geelachtig van kleur.