Vogel
Witwangbergtoekan
Witwangbergtoekan
Andigena nigrirostris
Log in om deze soort toe te voegenDe Witwangbergtoekan behoort tot het geslacht Andigena binnen de familie van Toekans (Ramphastidae).
Deze vogel leeft in vochtige bergwouden van de Andes in landen als Venezuela, Colombia, Ecuador en Peru. Hij voedt zich vooral met vruchten en brengt zijn tijd door in het bladerdak, waar hij vaak in kleine groepen voorkomt. De soort broedt in boomholtes en is niet erg behendig in vliegen.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Spechtachtigen (Piciformes)
- Bird Family
- Toekans (Ramphastidae)
- Bird Genus
- Andigena
Ringmaat
Welzijnsadviezen
Toekans
Toekans zijn opvallende, boomlevende vogels uit de tropische bossen van Midden- en Zuid-Amerika. Ze leven voornamelijk van fruit, aangevuld met insecten, en brengen het grootste deel van hun tijd door in de boomkruinen. In de avicultuur vragen Toekans om hoge, ruim ingerichte verblijven, een warm en stabiel klimaat en een zorgvuldig samengesteld, ijzerarm dieet. De volgende welzijnsadviezen zijn gebaseerd op beschikbare literatuur en wetenschappelijk onderzoek. Deze adviezen zijn niet door ons opgesteld, maar worden in de vakliteratuur genoemd als onderbouwing voor goede welzijnspraktijken. Ze dienen als externe referentie en aanvulling op praktijkervaring.
- Huisvesting: hoog buitenverblijf met takken en beplanting (30–40 m² per koppel); volièrematen met hoogte ≥ 3–4 m; binnenverblijf ± 3 m² per vogel, warm en tochtvrij.
- Klimaat: tropisch/subtropisch; temperatuur 20–30 °C; bij < 15 °C verwarmd binnenhok; luchtvochtigheid 60–80%; bescherming tegen kou en regen.
- Sociaal: sociaal; te houden per koppel of kleine groep; territoriaal rond nest tijdens broedperiode; rustige omgeving aanbevolen.
- Voeding: fruitrijk, ijzerarm dieet; speciaal toekanvoer; aanvullen met insecten; dagelijkse verversing van fruit en water noodzakelijk.
- Overig: nestkast of holte op hoogte; dagelijkse hygiëne essentieel; regelmatige gezondheidscontrole; rustige ligging bevordert welzijn en broedsucces.
Man:
De man heeft een overwegend zwart verenkleed met een glanzende blauwe gloed op de vleugels. De kop is donkerder met een subtiele groene tint op de nek. De borst en buik zijn diepzwart, zonder zichtbare markeringen. De snavel is opvallend geel met een zwarte basis, licht gebogen en stevig. De poten zijn donkergrijs met een gladde textuur. De iris is helder oranje, wat contrasteert met de donkere oogring. De dekveren hebben een lichte, bijna onzichtbare rand, die bij versleten veren meer opvalt.
Vrouw:
De vrouw heeft een minder glanzend verenkleed dan de man, met een matte zwarte kleur. De kop en nek vertonen een bruine tint, die subtiel overgaat in de borst. De buik is donkergrijs met een lichte vlekkerigheid. De snavel is korter en minder gebogen, met een blekere gele kleur. De poten zijn donkergrijs, vergelijkbaar met die van de man. De iris is iets doffer oranje, met een minder uitgesproken oogring. De dekveren hebben een meer versleten uiterlijk, vooral aan de randen.
Juveniel:
Juvenielen hebben een doffer verenkleed met een overwegend bruine kleur en een lichte glans. De kop en nek zijn donkerbruin, met een subtiele groene tint op de nek. De borst en buik zijn lichter bruin, met een vage vlekkerigheid. De snavel is korter en bleker, met een grijze basis. De poten zijn lichtgrijs met een ruwe textuur. De iris is dof oranje, met een onopvallende oogring. De dekveren zijn minder versleten, met een duidelijke lichte rand.
Kuiken:
Kuikens hebben een pluizig, lichtbruin verenkleed met een zachte textuur. De snavel is kort en bleekgeel.