Zanzibartoerako

Tauraco fischeri zanzibaricus

Log in om deze soort toe te voegen

De Zanzibartoerako behoort tot het geslacht Tauraco uit de familie van Toerako's (Musophagidae).

Deze vogel is een ondersoort van de Fischer's toerako, die voorkomt in het oosten van Afrika. Ze zijn te vinden in subtropische en tropische vochtige laaglandbossen en montane bossen. Deze vogels zijn frugivoor en leven in dichte bossen. Ze staan bekend om hun karakteristieke uiterlijk en zijn veelal schuw.

Zanzibartoerako
Fischer's Turaco (zanzibaricus)
Fischer's Turaco (zanzibaricus)
Touraco de Fischer (zanzibaricus)

Taxonomische indeling

Bird Order
Toerako's (Musophagiformes)
Bird Family
Toerako's (Musophagidae)
Bird Genus
Tauraco

Ringmaat

Voor deze vogel is geen pootringmaat bekend, omdat de soort niet in de ringenlijst voorkomt. Dit kan komen doordat de vogel weinig of niet in de avicultuur wordt gehouden, of doordat er nog geen ervaring is met het ringen van deze soort.
Man 0.0 mm Vrouw 0.0 mm

Welzijnsadviezen

Toerako's

Toerako’s zijn middelgrote, bos- / savanevogels afkomstig uit Afrika. Ze brengen veel tijd door in bomen en struiken en vragen in de avicultuur om ruime, groene volières met vlieg- en klimmogelijkheden en beschutting. Hieronder staan de belangrijkste aandachtspunten die kunnen bijdragen aan een goede verzorging en huisvesting. Het gaat daarbij vooral om aandacht voor ruimte, voeding en sociaal gedrag

  • Huisvesting: ruime volière (5–10 m² per paar, minimaal 1,80m hoog) met vlieg- en springmogelijkheden, beplanting en takken; droog, tochtvrij binnenverblijf.
  • Klimaat: van nature tropische omstandigheden (maar ook met lage nachttemperaturen; temperatuur bij voorkeur boven 0 °C, in winter een vorstvrij of licht verwarmd binnenverblijf.
  • Sociaal: uitsluitend houden in paren.
  • Voeding: (ijzerarm) zachtvoer voor vruchtenetende vogels; vers fruit, bessen, bladgroen en minimalehoeveelheid insecten; altijd vers drink- en badwater.
  • Overig: rustige omgeving met veel verrijking, natuurlijke begroeiing en variatie in zitmogelijkheden.

Verder lezen? Word lid van Aviornis

Purperkuiftoerako

Wetgeving(en)

EU verordening bijlage B (CITES appendix II)

EU verordening bijlage B (CITES appendix II)

Als een vogelsoort wereldwijd wordt beschouwd als een (bijna) bedreigde soort in het oorspronkelijke leefgebied, staat deze op Bijlage B van de Europese Verordening (CITES appendix II). 

Binnen de avicultuur (in volière-milieu) mag deze soort alleen worden gehouden, gefokt of verhandeld als de legale herkomst kan worden aangetoond. Er gelden een aantal belangrijke regels waar de houder en kweker zich aan dienen te houden. 

Wilt u verder lezen over deze voorwaarden? Log dan in op onze website. 
Bent u nog geen lid, word lid van Aviornis, zodat u hier alles kunt lezen. 

Man:
Het mannetje is een middelgrote loerie van circa 40 cm lengte. Het verenkleed is overwegend smaragdgroen, met een blauwgroene glans op rug en vleugels. De borst en buik zijn lichter geelgroen, terwijl de onderstaartdekveren kastanjebruin zijn. De vleugels dragen karmozijnrode slagpennen, die in vlucht fel contrasteren met het groene lichaam. De kop draagt een hoge, smalle kuif die groen is met een opvallende witte top. De staart is lang, trapvormig, donkergroen met een blauwe glans. De ogen zijn fel rood, omgeven door een brede, kale rode oogring. De snavel is kort, stevig en rood. De poten zijn donkergrijs tot zwart.

Vrouw:
Het vrouwtje is nagenoeg identiek aan het mannetje en in het veld nauwelijks te onderscheiden. Ze is gemiddeld iets kleiner en de kuif is vaak korter. De oogring en snavel zijn gelijk van kleur, soms iets minder fel.

Juveniel:
Juvenielen zijn matter olijfgroen, zonder de uitgesproken glans. De kuif is korter en vaak zonder witte top. De oogring is kleiner en bleker, soms roze. De snavel is grijsgroen en verkleurt later naar rood. De iris is bruin in plaats van rood.

Kuiken:
Kuikens zijn bedekt met donkerbruin dons. Zoals bij andere loeries hebben ze kleine haakvormige structuren aan vleugels en poten waarmee ze zich door takken en struiken kunnen bewegen. De snavel is klein en donkergrijs, de poten vleeskleurig, en de ogen gesloten bij geboorte, later donkerbruin. Het smaragdgroene kleed en de witte kuiftop ontwikkelen zich pas tijdens de eerste jeugdrui.