Vogel
Zarudny's fazant
Zarudny's fazant
Phasianus colchicus zarudnyi
Log in om deze soort toe te voegenDe Zarudny's fazant (synoniem: Zarudny fazant) behoort tot het geslacht Phasianus binnen de familie van Hoenderachtigen (Phasianidae).
Deze vogelsoort is inheems in centraal Azië en verbreidt zich over oostelijk Turkmenistan. Het is een algemene bewoner van open landschappen, zoals graslanden en akkers, waar ze dichte vegetatie voor bescherming zoeken. Ze zijn sociaal en vormen groepen buiten het broedseizoen. Hun vluchtgedrag is kort en snel, vaak gevolgd door luide geluiden om soortgenoten te waarschuwen.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Hoenderachtigen (Galliformes)
- Bird Family
- Fazantachtigen (Phasianidae)
- Bird Genus
- Phasianus
Ringmaat
Man 12.0 mm Vrouw 12.0 mmWelzijnsadviezen
Fazanten
Hoenderachtigen omvatten een brede groep vogels zoals fazanten, pauwen, hokko’s en ruigpoothoenders. Deze vogels worden in de avicultuur gehouden vanwege hun sierwaarde en gedragsrijkdom. Ze vragen om ruime, veilige en goed ingerichte verblijven met aandacht voor beschutting en afzondering, sociaal gedrag en een natuurlijke bodembedekking. De volgende hoofdpunten worden door Aviornis als welzijnsadviezen aanbevolen.
- Huisvesting: ruime volière (4–18 m² per paar, minimaal 1,80m hoog) voorzien van struiken / bomen / lage vegetatie en/of andere elementen om zich achter terug te trekken.
- Klimaat: de meeste soorten zijn winterhard, maar moeten beschikken over een droge en tochtvrije omgeving. Niet winterharde soorten moeten beschikken over een vorstvrij binnenverblijf.
- Sociaal: houden volgens soort specifieke structuur.
- Voeding: Fazantenvoer of volledig pluimveevoer, aangevuld met zaden, granen, groenvoer, fruit/bessen en insecten; altijd vers drinkwater en grit.
- Overig: een droge, goed doorlatende bodem; geschikte bodembedekking; visuele afscheiding tussen koppels; overbezetting vermijden om stress en verenpluk te voorkomen.
Wetgeving(en)
Europese soort (Europese Vogelrichtlijn)
Deze vogel is inheems binnen de Europese Unie (EU) en behoort tot een beschermde soort onder de Europese Vogelrichtlijn.
Dit betekent dat het verboden is om exemplaren uit de natuur te vangen, te verstoren of te houden. Alleen vogels die aantoonbaar in gevangenschap zijn gekweekt mogen in avicultuur worden gehouden, gekweekt en verhandeld. De houder dient zelf aan te tonen dat de vogel legaal is gekweekt en verkregen.
De belangrijkste voorwaarden voor het mogen houden van deze vogels zijn:
- De vogel is voorzien van een naadloos gesloten pootring van de juiste ringmaat, welke is verkregen via de daartoe bevoegde organisaties (zoals Aviornis International Nederland).
- Andere bewijsstukken (zoals een herkomstverklaring) kunnen bijdragen aan de aantoonbaarheid van legale herkomst.
Verder lezen? Word lid van Aviornis
Man:
Het mannetje is een forse fazant van circa 75-85 cm lengte, waarvan de lange, wigvormige staart ruim de helft van de lichaamslengte uitmaakt. Het verenkleed is bont en glanzend: de kop en hals zijn donkergroen met een metaalachtige glans, omlijst door een witte halsring die soms smal en onvolledig kan zijn. De borst is diep kastanjebruin met een purperen glans, de flanken zijn goud- tot zandbruin met zwarte bandering. De rug en vleugeldekveren zijn bruin met donkere vlekken, wat een geschubd effect geeft. De staartveren zijn zandbruin met duidelijke zwarte dwarsbanden. De kale huid rond de ogen is fel rood. De snavel is hoornkleurig, de poten grijsgroen met goed ontwikkelde sporen, en de iris is donkerbruin.
Vrouw:
Het vrouwtje is kleiner (55-65 cm lengte) en sober gekleurd, perfect aangepast aan camouflage. Het verenkleed is overwegend zandbruin tot licht kastanjebruin, voorzien van donkere vlekken en fijne bandering. De keel en buik zijn lichter, vuilwit tot crème. De staart is korter, bruin en gebandeerd. De snavel is lichter hoornkleurig, de poten grijsgroen en de rode ooghuid is veel minder opvallend dan bij het mannetje.
Juveniel:
Juvenielen lijken sterk op het vrouwtje, met een overwegend bruin gebandeerd verenkleed. Jonge hanen beginnen vanaf hun eerste winter een donkergroene glans op de kop en langere staartveren te ontwikkelen, evenals de rode ooghuid. De iris is donkerbruin, de poten grijzer en de snavel lichter dan bij volwassen dieren.
Kuiken:
Kuikens zijn bedekt met zacht, geelbruin dons met donkere rugstrepen en een donker maskerachtig patroon rond de ogen, een typische camouflage van grondbroedende fazanten. De onderzijde is lichter, vuilwit tot crème. De snavel is klein en grijs, de poten vleeskleurig en de ogen donker. De kenmerkende glanzende kleuren en lange staartveren ontwikkelen zich pas na de eerste jeugdrui bij jonge hanen.