Vogel
Zilverfazant
Zilverfazant
Lophura nycthemera
Log in om deze soort toe te voegenDe Zilverfazant behoort tot het geslacht Lophura binnen de familie van Hoenderachtigen (Phasianidae).
De zilverfasaan is een vogelsoort die voornamelijk in bergbossen van Zuidoost-Azië en delen van China leeft. Deze vogels prefereren hooggelegen gebieden en zijn te vinden in bosrijke habitats tot op 1000 meter hoogte. Ze zijn omnivoren en voeden zich met zaden, planten, insecten en wormen. De zilverfasaan is een polygame soort, waarbij een mannetje met meerdere vrouwtjes paart. De vrouwtjes leggen clutches van 4 tot 6 eieren, die na 23 tot 24 dagen uitkomen.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Hoenderachtigen (Galliformes)
- Bird Family
- Fazantachtigen (Phasianidae)
- Bird Genus
- Lophura
Ringmaat
Man 14.0 mm Vrouw 14.0 mmWelzijnsadviezen
Fazanten
Hoenderachtigen omvatten een brede groep vogels zoals fazanten, pauwen, hokko’s en ruigpoothoenders. Deze vogels worden in de avicultuur gehouden vanwege hun sierwaarde en gedragsrijkdom. Ze vragen om ruime, veilige en goed ingerichte verblijven met aandacht voor beschutting en afzondering, sociaal gedrag en een natuurlijke bodembedekking. De volgende hoofdpunten worden door Aviornis als welzijnsadviezen aanbevolen.
- Huisvesting: ruime volière (4–18 m² per paar, minimaal 1,80m hoog) voorzien van struiken / bomen / lage vegetatie en/of andere elementen om zich achter terug te trekken.
- Klimaat: de meeste soorten zijn winterhard, maar moeten beschikken over een droge en tochtvrije omgeving. Niet winterharde soorten moeten beschikken over een vorstvrij binnenverblijf.
- Sociaal: houden volgens soort specifieke structuur.
- Voeding: Fazantenvoer of volledig pluimveevoer, aangevuld met zaden, granen, groenvoer, fruit/bessen en insecten; altijd vers drinkwater en grit.
- Overig: een droge, goed doorlatende bodem; geschikte bodembedekking; visuele afscheiding tussen koppels; overbezetting vermijden om stress en verenpluk te voorkomen.
Man:
Het mannetje is een middelgrote tot grote fazant van circa 90-125 cm lengte, waarvan de lange, sierlijke staart de helft of meer van de lichaamslengte beslaat. Het verenkleed is contrastrijk: de kop, hals en onderzijde zijn glanzend zwart met een groene tot blauwachtige irisatie. De mantel, rug, vleugels en staart zijn helder wit met fijne zwarte strepen, die een opvallend geschubd patroon vormen. De kale huid rond de ogen is fel rood. De snavel is hoornkleurig, de poten roodachtig en voorzien van sporen. De staart is zeer lang, wit met zwarte tekening, en in vlucht sterk contrasterend.
Vrouw:
Het vrouwtje is veel kleiner (50-70 cm lengte) en sober bruin van kleur. Haar verenkleed is overwegend kastanjebruin tot grijsbruin met fijne donkere bandering, uitstekend geschikt als camouflage. De staart is korter en bruin met een subtiele bandering. De rode ooghuid is aanwezig maar minder opvallend, de snavel en poten zijn grijzer en kleiner.
Juveniel:
Juvenielen lijken sterk op het vrouwtje: bruin gebandeerd, met een korte staart en zonder glans. Jonge hanen ontwikkelen in hun tweede levensjaar de eerste witte rug- en staartveren, en de zwarte borstveren worden geleidelijk zichtbaar. De ooghuid wordt feller rood naarmate de dieren ouder worden.
Kuiken:
Kuikens zijn bedekt met zacht, geelbruin dons met donkere strepen over rug en kop, een typisch camouflagepatroon voor grondbroeders. De onderzijde is vuilwit tot crème. De snavel is klein en grijs, de poten vleeskleurig en de ogen donker. De kenmerkende contrasterende zwart-witte tekening verschijnt pas tijdens de eerste jeugdrui bij jonge hanen.